Proponuję aby każdy, kto ma chęć, napisał co najbardziej lubi czytać i jak często to robi - sprawdzimy jak to jest z czytaniem w naszym mieście.

z przykrością muszę stwierdzić, że na czytanie nie mam czasu... nie licząc czasopism i aktów prawnych ale jest książka, którą chętnię polecę każdej kobiecie.. "grzeczne dziewczynki nie awansuja"Lois P. Frankel... ta książka przeznaczona jest tylko dla kobiet i o kobietach, pokazuje jak należy walczyć o siebie, o swoją karierę, o szacunek w oczach innych...

pozdrawiam

"Mąż i żona" Zeruya Shalev- coś dla młodych małżonków , polecam

szeroko pojęta fantastyka, rzadziej SF, Pratchett od czasu do czasu, Mickiewicz jak mnie weźmie ostatnio także Gałczyński

a ja z ostatnio przeczytanych polecam książki Noaha Gordona - "Medicusa" i "Szamana". W skrócie - jest to saga żydowskiej rodziny medyków, ukazująca prześladowania Żydów w średniowiecznej Europie oraz Persji, pisana niekiedy ze sporą dawką humoru - rzecz do przeczytania jednym tchem (chociaż są to trzy tomy).
a nieco z innej beczki - polecam Marka Krajewskiego i jego kryminały. Ja przeczytałam na razie tylko "Śmierć w Breslau", ale na tym nie poprzestanę na pewno

H.P. Lovecraft "Obserwatorzy spoza czasu". i cała mitologia Chtulu i wielkich przedwiecznych, interesuje się ktoś?

Cedry pod śniegiem - David Guterson

Urzekająca książka o miłości, zdradzie i nienawiści, o poczuciu odpowiedzialności i niełatwych moralnych wyborach, poruszająca swoją niezwykłą atmosferą

Czytam dużo, ostatnio sporo po francusku, ale to co czytam najczęściej zależy od tego, co znajdę w naszej bibliotece, a musicie przyznać, że dużego wyboru to tam nie ma. Polecam: Cudowne życie Edgara Minta, Brady'ego Udall i Inny chłopiec, Willy'ego Russela. Obie książki utrzymane w podobnym klimacie, zabawne i jednocześnie tragiczne.

przymomniały mi się książki przeczytane dosyć dawno temu - wszystko niemalże Dostojewskiego - od Braci Karamazow, Biesy po Idiotę no i inne (nie pamiętam już wszystkich tytułów). świetnie się czyta, jest tu wszystko: intrygi, tragedie życiowe, romanse - polecam. Polecam też całą literaturę rosyjską (Tołstoj, Gogol i inni).

I kto by pomyślał, że ktoś czyta tę klasykę. Brawo. Miło przeczytać. Też czytałem...dawno. Choć muszę się przyznać, że od czasu do czasu zaglądam do "Wojny i pokoju". Jest tam taki opis polowania na wilki w II tomie. Lubię też zaglądać do opowiadań Puszkina. Dostojewskiego przeczytałem całego. Ale odkryłem literaturę południowo-amerykańską i skandynawską. Tę ostatnią szczególnie polecam. Można zacząć od "Krystyny, córki Lawransa" - bardzo dobre. Nowi autorzy też znakomici. Tylko czasu brak. Pauzuję Pozdrawiam

no i nieśmiertelny marquez.....

Właśnie Marquez. Jego "Kronika zapowiedzianej śmierci" jest znakomicie napisana. Jest to powieść "o okrutnym absurdzie ludzkiego losu". Narrator na początku uświadamia czytelnikowi, że bohater zginie. Wszyscy w miasteczku wiedzą, jaki los go spotka (oprócz bohatera), lecz nikt nic nie robi. Nieunikniony los skazanych na porażkę... to z recenzji powieści. Ale jest jeszcze inny pisarz, z Rio de Jeneiro, również wielki, Paulo Coelho. Tytuły: "Alhemik", "Pielgrzym" czy "Demon i panna Prym" . Przeczytajcie. Warto.

no z tym to już gorzej - ja nie mogę jakoś przełamać się i przeczytać cokolwiek w/w pisarza. Nie lubię czytać książęk, które wszyscy czytają, tzw. bestsellerów. Jakoś od razu czuję niecheć do książek z taką etykietą....

Są bestsellery i bestsellery. Ja nie kieruję się "etykietami", podesłano mi kiedyś Coelho, nawet nie wiedziałem, że jest "wielki" i stał się wielki dla mnie po lekturze. Dotąd nie mogę przebrnąć przez pierwsze karty jakiejkolwiek fantastyki. Mówią mi "nie wiesz co tracisz", odpowiadam "wiem, zyskuję czas", choć Coelho, Marquez to surrealizm. Tak naprawdę, to to czego szukamy w literaturze, to sprawa naszej osobowości, charakteru, gustu. No cóż jeśli nie możesz przełamać się tylko z powodu "etykiety..."

Masz rację, ale nic na to nie poradzę (choć nie twierdzę, że nie przeczytałam żadnego bestselleru, przeczytałam, owszem, i wcale nie żałowałam). Ale gdy wiem, że jakąś książkę nagle czyta miliony ludzi na świecie, tylko temu, że jest ona "na topie", to po prostu odechciewa mi się, bo podświadomie wydaje mi się, że musi to być coś pokroju "Harlequina" - skoro wszystkim się podoba. Podobnie jest z muzyką - gdy słyszę w radiu 100 razy dziennie nawet najlepszy utwór, to zaczyna wydawać mi się cholernie banalny....

Dedykuję Ci, więc coś dla ducha i umysłu. Fragment "Alchemika" Paulo Coelho. "Raz pewien kupiec posłał swego syna po Tajemnicę Szczęscia do najmądrzejszego z ludzi. Przez czterdzieści dni chłopiec wędrował przez pustynię, aż dotarł do pięknego starego zamczyska na szczycie wzgórza. Mieszkał w nim ten, którego szukał. Lecz zamiast spotkać tam wielkiego mędrca, ujrzał salę, w której panowała atmosfera ogromnego poruszenia..(...) Sam zaś mędrzec zajęty był rozmową i chłopiec musiał cierpliwie czekać bite dwie godziny, nim nadeszła jego kolej. Mędrzec wysłuchał go wprawdzie uważnie, ale powiedział, że teraz nie ma czasu, by odkryć przed nim Tajemnicę Szczęścia. Zaprosił go do obejrzenia pałacu i przykazał wrócić za dwie godziny.
- Chciałbym cię jednak o coś prosić - dodał na koniec, podając chłopcu łyżkę, którą napełnił dwoma kroplami oleju. - Kiedy będziesz przechadzał się po moim pałacu, nieś tę łyżkę tak, aby ani krzty z niej nie uronić.
Chłopiec wchodził i schodził po schodach, nie odrywając oczu od łyżki. Po dwóch godzinach znów stanął przed obliczem Mędrca.
- Z więc widziałeś już perskie dywany w mojej sali biesiadnej? - pytał. - Zachwycił cię ogród. Podziwiałeś piękne pergaminy w mojej bibliotece?
Zawstydzony chłopiec wyznał, że nie widział nic. Dbał bowiem tylko o to, by nie uronić ani kropli oliwy, którą powierzył mu Mędrzec.
-Wobec tego wracaj i poznaj cudowności mego świata - powiedział Mędrzec. - Nie wolno nigdy ufać człowiekowi, którego domu nie znasz.
Teraz już spokojniejszy, chłopiec wziął łyżkę i znów zaczął spacerować po pałacu..(...) Wróciwszy zaś przed oblicze Mędrca opowiedział dokładnie o wszystkim, co zobaczył.
-A gdzie są dwie krople oleju, które powierzyłem twojej pieczy? - zapytał Mędrzec.
Cłopiec spojrzał na łyżkę i ujrzał, że po oliwie nie zostało ani śladu.
-Oto jedyna rada jaką mogę ci dać - rzekł Mędrzec nad Medrcami. - Tajemnica Szczęścia jest ukryta w tym, by widzieć wszystkie cuda świata i nigdy nie zapomnieć o dwóch kroplach oleju na łyżce.Młodzieniec milczał. Pojął sens opowieści starego króla."
Czy przełamałem Twoją niechęć do tego autora? Pozdrawiam.

najpierw małe sprostowanie - ja nie czuję "niechęci" do tego autora, a jedynie nie chce mi się czytać książek "modnych". Ale z pewnością kiedyś przeczytam coś Coelho - chociażby po to, aby się przekonać, że nie miałam racji...